فصل يازدهم حكومت امير خان سردار بعد از معزول شدن رضا خان ناظم خلوت از حكومت لرستان فرمان حكمرانى لرستان و بروجرد و خوزستان و پشتكوه و بختيارى بنام امير خان سردار صادر گرديد وجيه اللّه ميرزا ، امير خان سردار ، فرزند احمد ميرزا عضد الدوله و نوه عباس ميرزا نايب السلطنه و برادر عين الدوله و حاج سيف الدوله مىباشد . امير خان سردار در ايام جوانى مورد توجه مخصوص ميرزا حسين خان مشير الدوله قزوينى ( سپهسالار ) كه از دست‌پروردگان ميرزا تقى خان اميركبير بود ، واقع و در دوران صدارت او به ترقياتى نائل گرديد و بالاخره در زمان مظفر الدين شاه به‌جاى كامران ميرزا نايب السلطنه وزير جنگ و سپهسالار شد . امير خان سردار مانند برادرش عين الدوله باسواد نبود ، ولى در كار جدى و فعال ولى متأسفانه بىرحم و پول‌دوست بود و [ مردم ] عليه او قيام مىكردند مانند قضيه شمال . بارى مشاراليه به فرمان شاه به لرستان آمد ولى در خرم‌آباد نماند و بروجرد را كه به نظرش خوش آب‌وهواتر بود ، مقر حكومت خود ساخت . طبق معمول خوانين و رؤساى ايلات همه به ديدار او آمدند و تنها كسى كه نماينده فرستاده بود ، حسين‌قلى خان ابو قداره والى پشتكوه بود . با اين‌كه مشاراليه هديه پيشكشىهاى قابل ملاحظه براى حكمران فرستاده بود ، اين موضوع باعث تكدر خاطر او شد و مصمم گرديد والى را گوشمالى بدهد و لذا در جواب والى نوشت كه با اردو به پشتكوه خواهد آمد و ظاهرا در اين‌جا تقليد از ظل السلطان كرده بود . والى از امير خان سردار به هراس اندر شد و به انديشه فرورفت كه در قبال اردوكشى شاهزاده